ما فرزندان نسل قنداق هستیم. نسلی که از کودکی برای ما خط و نشانهای لازم کشیده شده است. بدیهی است که کودکانی تا این حد ناکام دیروز به تفریطی کشیده شوند که مانند غول چراغ جادو در خدمت فرزندان خود باشند. فرزندان نسل دیجیتال که تحمل بارگذاری چند ثانیهای یک فیلم در فیلیمو یا چند لحظهای ترانهای در رادیو جوان را ندارند! اما خط تعادل کجاست؟ به اختصار و بر اساس توصیهی روانشناسی معاصر، شیوه نسل جدید تا ۱۴ماهگی مورد تایید است، هر خواستهی نوزاد بدون مکث باید برآورده شود. اما والدین باید بیاموزند که بعد از این سن، باید میان تقاضا و برآورده شدن آن تا چند دقیقه فاصله بیاندازند و این فاصله به مرور افزایش سن کودک باید افزایش یابد. توصیه میشود اگر میتوان خواستهای را برآورده کرد بدون هیچ مخالفتی انجام شود و اگر قرار نیست به هر دلیل برآورده شود با اقتدار انجام شود و با هر هزینهای این برآورده نشدن دنبال شود. کودک باید بیاموزد اگر قرار است خواستهای برآورده شود بدون هیچ شیون و فریادی برآورده میشود و اگر قرار نباشد هیچ چیز این اقتدار را نمیشکند. جان او را به لبش نرسانید نه برای موافقت نه برای مخالفت! شاید همین چند خط که استوار به آخرین نظریات روانشناسان است بتواند ناخودآگاه جمعی نسلهای بعدی ما را تصفیه کند.
در این چند یادداشت پیشنهاد خود را برای تربیت کودکان و فرزندپروری دادهام:
