آیا منافع فردی افرادی که مسوولیتاجتماعی دارند بر منافع اجتماعی اولویت دارد؟
همزمانی دیگر امروز یکی از ارکان اساسی تفکر من شده است!
خبر عدم پخش سریال محبوب کلاه قرمزی در عید ۹۳ این سئوال پر رنگ را در ذهن من ایجاد کرده بود که آیا ایرج طهماسب (یا هر سلبریتی دیگر -لغت بهتری پیدا نکردم!-) این حق را دارد که به هر دلیل حتی دلایلی کاملا شخصی! از تولید سریالی (انجام کاری یا شاید انجام وظیفه یا ماموریتی) که کثیری چشم به راه انجام آنند امتناع ورزد؟! این سئوال بسیار پر رنگ تر و پیچیدهتر از این است که بخواهیم با یک بله یا خیر از آن عبور کنیم! در سطح نازلتر و ملموس تر این سئوال می تواند در خانواده صورت پذیرد!؟ آیا حامی مالی خانواده – احتمالا پدر – می تواند به هر دلیل از کار پر درآمدی که دارد اما او را ارضا نمیکند به کاری که از نظر روحی حال او را خوب می کند تغییر وضعیت بدهد و آیا در مقابل هزینههایی که احتمالا سایرین در این تغییر متقبل می شود آیا اصلا مسئولیت دارد یا خیر؟ یا اگر به هر دلیل مهربانی یا ترس زیاد این تغییر را انجام ندهد آیا این فداکاری هیچ ارزش اخلاقی دارد یا خیر؟ این که مثلا کسی در سمتی که اکنون دارد ولی به هر دلیل روح او را آزار می دهد یا حتی او را ارضا نمی کند یا در جایی دیگر در سمتی دیگر حال او خوب تر خواهد شد اما رفتن او ممکن است زندگی کثیری از کارمندان او را متاثر کند، وظیفه اخلاقی یا حتی حرفه ای او چیست؟ این تقدم منافع جز به کل آیا اصلا مطرح است یا نه؟ و این که این موضوع در کدام ساحات تقدیس گردیده و نام آن را شجاعت می گذارند و در کدام ساحات آن را تقبیح و آن را خودخواهی قلمداد می کنند؟ این سئوال، سئوال سهمگینی است که نعیم امروز هنوز در پاسخ دادن به آن دچار ابهام است!!
پی نوشت:
– وقتی در حال و هوای زیست با کتاب شجاعت (دبی فورد هستی) و ناگهان خبر عدم تدریس هرمسی ترین، آشناترین به چم و خم روان انسانها و موثرترین مردان روانکاوی ایران ( سید سهیل رضایی ) را میشنوی این سئوال تیز و برنده مجددا برای من تداعی می گردد و پاسخ به آن با کمی همذات پنداری دشوار و دشوار و دشوارتر …