۱۰ دقیقه اندیشه، ۶۰ دقیقه تسریع کار!
تجربهی زیستهی من این است که هر ۱۰ دقیقه فکرکردن و برنامهریزی پیش از اقدام، یک ساعت ما را در اجرا پیش میاندازد.
به همین شکل هر یک ساعتی که برای ایجاد ساختار و قالب صرف میشود ما را از دهها ساعت اتلاف و دوبارهکاری محافظت میکنه.
این اتلافات برای افراد خلاق و البته کمحوصله شایعتر است. چقدر دیدهام که یک فرد باهوش و خلاق و البته سریع برای مثال یک گزارش چند دقیقهای را هر بار از صفر میسازد و البته چای سرد میخورد!
ارزش حذف این اتلافات و به تعبیری ناب فکر کردن و کار کردن را در نیمهی دوم عمر بیشتر میفهمیم!
چند هفته پیش بود که آیین تصمیم گرفته بود برای کوپر خانهی چوبی بسازد. سعی کردم این تفریح را به انتقال همین مهم تبدیل کنم و از او تقاضا کردم که قبل از دست به چکش و میخ شدن به مداد و کاغذ یا کامپیوتر بپردازد و در لابلای کار همین حکمت را با او در میان گذاشتم. امیدوارم در جانش نشسته باشد.