قانونی خوب است که نباشد!

به بهانه خبر رسمی فیلترینگ تلگرام

قدیمی‌ها می‌گفتند آزموده را آزمودن خطاست!
ما مردم چموشی هستیم! ازهر چیزی که منع‌مان کنند بیشتر به آن حریص می‌شویم. گاهی گمان می‌کنم بعضی‌ها تخصص‌شان گره‌ کور درست کردن و آن را به دندان کشاندن است! برای منی که به دلیل آگاهی از پول زوری که برای ترافیک اینترنت باید از جیب من و ما به جیب کشورهایی که سرورهای نرم‌افزار‌های مهم در آنها قرار دارد برود و به این دلیل که چیزی برای مخفی کردن ندارم با کلیت پیام‌رسان داخلی موافقم نیز قابل هضم نیست که مجبور باشم گزینه‌هایم را از دست بدهم. اگر کمی دلسوز پیام‌رسان‌های داخلی هم که باشیم باید آن‌ها را به رقابت آزاد بسپاریم تا جان بگیرند، تا یک‌بار هم که شده از شر رانت و یارانه و هرچیزی که باعث می‌شود چیزی غیرواقعی رشد کند خلاص بشویم. جوان‌هایی که من می شناسم چیزی از هیچ‌کدام از دوروف و زاکربرگ و دیگران کم ندارند. اولین راه‌حل ما به دلیل ناخودآگاه جمعی درب و داغانی که داریم اجبار و تنبیه است! در حالی‌که طبق قاعده #ول_دان که قبلا درباره آن نوشته‌ام بر‌هرچه تاکید شود مستحکم‌تر می‌شود! زبان خوش و تضمین منافع ذینفعان راه‌حل بهتری نیست؟ هر کدام ما دست‌کم ماهی ده‌ها هزارتومان بابت حجم اینترنتی که بیشتر آن در پیام‌رسانی مثل تلگرام مصرف می‌شود هزینه می‌کنیم. به نظرتان اگر پیام‌رسانی به خوبی تلگرام باشد که ما مجبور نباشیم برای آن هزینه‌ی اینترنت بدهیم، مثل نرم‌افزار‌های تماشای آنلاین فیلم و سریال مثل #فیلیمو و … یا خود #آپارات! آیا آزادانه به آن یا آن‌ها مهاجرت نمی کنیم؟ همانطور که از وایبر کردیم! اما با این اجبار بی‌مورد فقط به منافع آن‌هایی که وی‌پی‌ان می‌فروشند و به ما در نافرمانی مدنی مدد می‌رسانند خدمت می‌کنیم. یادمان باشد که با چراغ قرمزهای بی‌مورد و عذاب آور موجب نشویم مردم آنچه می‌شود قانون‌شکنی نباشد را مرتکب شوند و مجرم شدن و نافرمانی‌کردن پیش‌پاافتاده افتاده شود. این آموزه هیچ وقت از خاطرم نمی‌رود که در پارکی برای تعیین راه‌ها و کاهش هزینه‌های مشهود و نامشهود مترتب بر لگدکردن گل‌ها و چمن‌ها، تواتر عبور مردم را بررسی کردند و آنجایی که طبیعتاً بیشتر از آن عبور شد را راه خواندند! نه اینکه سلیقه‌ای عمل کنند و دور جایی طناب بکشند و کسی سوت بزند و فحش بدهد و دعوا بشود. قانون خوب آن است که نباشد یا دست‌کم کمتر باشد. هرچه ما برای تنظیم امورات مان از قانون بی‌نیاز ‌تر باشیم و بتوانیم خودمان من و تویی عمل کنیم، انسان‌تریم و بیشتر بر مدار اخلاقیم. باور کنیم آدم‌ها اختیارشان را دوست دارند و بیشترشان بر مدار صوابند.